Eerder dan verwacht, kwam ons prinsesje

Klik op t kaaartje om groter te zien

Gezegende Kerst

Vorige week heeft de kinderclub van San Lucas – Cochan afsluiting van het jaar gehad. De kinderen die het hele jaar door op de club zijn geweest, hebben een speciaal cadeautje gekregen. Ze waren heel blij met de boekjes met Bijbelverhalen. Veel van hen hebben niet eens een Bijbel in huis. Één van de oudere kinderen heeft al gespaard zodat we in de stad een kleine Bijbel voor hem kunnen kopen. Het was een echt feest met chocolademelk en kerstbrood (paneton), spelletjes en liedjes.

Tegelijkertijd zijn er twee groepen uit onze gemeente de huizen gaan bezoeken, de bergen gaan bewandelen, om de families te vertellen over het ware kerstverhaal: de komst van de Redder.

Een paar dagen ervoor is Wilfredo naar de leiders van het dorp geweest om zich officieel voor te stellen. Hij is eerst met de directeur en de leraren van de basisschool gaan praten; over het verloren gaan van waarden en normen en wat wij met deze samenkomsten willen bereiken. Ook heeft hij de gelegenheid gekregen om met de middelbareschool-leerlingen te praten. De directeur wilde meteen een datum prikken om ook met de ouders te praten en een film te laten zien. Dezelfde dag had de communiteit een vergadering, waar Wilfredo ze ook heeft uitgenodigd om hun kinderen naar de kinderclub te sturen. De reacties waren heel positief. God opent deuren!

Om de verschillende families te bereiken, moet men letterlijk door bergen en dalen, omdat de huizen ver van elkaar verwijderd zijn. Dit is het voorbereidend werk voor de activiteiten die we in het nieuwe jaar zullen voortzetten: kinderclub voor de jongsten en Bijbelonderwijs voor de ouderen. Bid u mee voor dit belangrijke werk, voor deze streek en deze kinderen?

Feliz Navidad

Gezegende Kerst

Dit jaar toch tot een goed einde kunnen brengen...

Anders dan gepland

Kinderwerkers van 7 dorpen uit het binnenland

Afgelopen weekend hebben we de laatste activiteit van dit jaar mogen uitvoeren: een seminar voor de kinderwerkers van de dorpjes van het binnenland. Om een idee te geven hoe de zaken hier toch vaak anders gaan dan gepland...

Het was even spannend of we, na bijna twee weken stakingen en beperkt vervoer in onze regio (zie eerdere berichten op ons blog), de zondagsschool-seminar door konden laten gaan. Ook de materialen die we hadden besteld uit Lima, waren nog niet aangekomen, omdat de wegen geblokkeerd waren. Daarnaast had Alicia, de lerares die de seminars verzorgt, 10 dagen ervoor een voorspoedige, maar toch ingrijpende operatie gehad en moest ze nog rust houden. We konden de seminar ook niet een week opschorten, omdat deze gericht was op het kerstprogramma, dat met de kinderen zou moeten worden ingestudeerd vóór die tijd.

De wegen gingen net op tijd open

Vijf december werden de wegen weer geopend, drie dagen vóór de seminar, en konden de kinderwerkers uit het binnenland gelukkig toch naar de stad komen. Toch moesten we manieren vinden om iedereen op de hoogte te stellen dat alles toch doorging, en dat valt niet mee, als je t hebt over streken waar geen elektriciteit of telefoon is. Via via, werden de meesten op tijd gewaarschuwd; als er bijvoorbeeld toevallig mensen uit hun dorp in de grotere dorpen naar de markt gingen. Uiteindelijk is het gelukt om met de leiders van zeven dorpen, in Cajamarca, van donderdagavond tot zaterdagmiddag een goed programma te doen.

De lessen hebben we voornamelijk in het kleine appartementje van Alicia kunnen doen, waar ze regelmatig even op bed kon liggen. Ook al moesten de leraressen, die normaal gesproken Alicia helpen, lessen op de school inhalen en konden ze dus niet meewerken, hebben we allemaal kunnen bijdragen aan een goed verloop. Pauline (inmiddels wel bij jullie bekend) was de rechterhand van Alicia in de lessen: materialen kopen, kopietjes maken, knippen, plakken, verven, enz. Wilfredo en Judith zorgden dat de mensen in de kerk konden slapen en eten, en ook dat de kerstpakketten voor de kerken klaar-om-mee-te-nemen zouden zijn. Zuster Melchora zorgde zoals altijd voor heerlijke maaltijden, al was ook dat met kunst en vliegwerk, want tussendoor was het fornuis stuk, dus ook daarin hebben we onze creativiteit kunnen laten zien.

Hergebruik en recycling

Omdat veel dorpen verafgelegen zijn, let Alicia er altijd goed op dat de materialen die ze nodig hebben voor, bijvoorbeeld in dit geval: kerstversiering, goed te verkrijgen of gerecycled zijn. Zo leert ze hen Wc-rollen om te toveren in mooie kandelaars, oude posters in mooie vormpjes te knippen voor slingers en vooral ook de kinderen mee te laten doen in alle voorbereidingen van het kerstfeest. 

Theaterstuk: de Engel en Maria

(achteraan links: Pauline en Alicia zittend in de deur)

De kinderen leren ieder jaar ook een toneelstukje, dat ze opvoeren voor de hele kerk op kerstavond. Voor de hele verlegen kinderen van het binnenland is dit een hele uitdaging, maar ook altijd weer een succes. De leraren studeren het eerst tijdens de seminar samen in, zodat Alicia wat kan bijsturen en dan gaan ze het in hun dorpen de kinderen aanleren. Op deze manier leren ze de komst van de redder echt “levend” te maken en dit te gebruiken als evangelisatiemiddel voor de rest van het dorp, dat altijd voor kerst in de kerk komt kijken.

Kerstpakketten

We hebben een goede tijd gehad samen, de kinderwerkers zijn bepakt en bezakt naar huis gegaan. Sommigen moeten na een paar uur in de busjes, nog een paar uur verder lopen met de grote pakketten op hun rug. Ieder kind zal dit jaar een boekje met een Bijbelverhaal krijgen, een mooie sleutelhanger en armbandje erbij (zie foto’s onderaan). De zondagsscholen hebben een tamboerijn gekregen en de twee dopen waar wel elektriciteit is, twee CD´s met nieuwe kinderliedjes. In totaal zijn er 263 kinderen in deze zeven dorpen die het hele jaar door Bijbelonderwijs hebben gevolgd. Er worden in totaal zo´n 700 mensen verwacht in de verschillende vieringen in de kerken, waarvan zo’n 20% van buiten de kerk is. Denkt u ook aan hen in Uw gebeden in deze dagen?

Voor jullie hele fijne Kerstdagen en een zeer voorspoedig en gezegend 2012

  

Wilfredo en  Judith

Inhoud van een kerstpakket

Alle zes dozen moeten in grote zakken mee

Conflict over goudmijn splijt regering Peru

Hieronder een interessant en recent artikel van TROUW.

Nadat de president de "ESTADO DE EMERGENCIA" (noodtoestand) heeft uitgeroepen in 4 provincies van het departement Cajamarca, na 11 dagen staking, lijkt alles weer gewoon zijn gang te gaan: winkels, scholen, werk, transport, enz. Tegelijkertijd weten we dat die voor 60 dagen uitgeroepen is, en in de afgelopen 10 dagen zijn er nog geen nieuwe pogingen gedaan tot onderhandelen; alleen publiek via TV-interviews heen en weer tussen de nationale en regionale regering. Er zijn nog geen concrete voorstellen tot oplossing gedaan. Het is niet alleen een milieuprobleem, maar ook sociaal en politiek. Er is grote strijd tussen linkse en rechtse aanhangers. (lees hieronder)

TROUW 13/12/2011

Conflict over goudmijn splijt regering Peru

President verwacht welvaart vanmijnbouw,maar vrezen vervuiling

De protesten tegen een geplande grote goudmijn in Peru hebben koppen doen rollen in het kabinet van president Ollanta Humala.

Het begon met het opstappen van de premier, Salomón Lerner. Hij is voorstander van de dialoog met de boeren die vrezen voor vervuiling van hun grond en water door de mijnontginnning in het noordelijke provincie Cajamarca. Humala wees vervolgens oud-militair Oscar Valdes als opvolger van Lerner aan. Valdes was minister van binnenlandse zaken. Volgens analisten kiest de president hiermee voor de harde lijn.

Bij Humala’s aantreden in juli van dit jaar vreesden conservatieve krachten voor een Peruviaanse versie van Hugo Chávez die, net als de Venezolaanse president, het bedrijfsleven in de gordijnen zou jagenmet socialistische krachttermen als ‘nationalisatie’ en ‘onteigening’. Dat zou ernstige gevolgen kunnen hebben voor de economie. Peru was tijdens de vorige regering van Alan Garcia uitgegroeid tot lieveling van het bedrijfsleven op het Latijns-Amerikaanse continent, met hele fijne exportcijfers.

Uit Humala’s keuze voor gematigde en behoudende ministers bleek dat mee te vallen. ‘Centrum-rechts’, zo schamperde de oppositie zelfs. Maar toen liepen de gebeurtenissen in Cajamarca uit de hand. Duizenden boeren en andere bewoners protesteerden tegen mogelijke vervuiling. Zes dagen lang werd er gestaakt, er vielen 18 gewonden bij botsingen met de politie, en Humala riep de noodtoestand uit in de provincie. De Congamijn, het grootste buitenlandse investeringsproject in Cajamarca, heeft de ontginning opgeschort.

Met een stevige herschikking van het kabinet lijkt de president vóór het project en tegen de protesterende boeren te kiezen. Op cruciale posten als mijnbouw en milieu zijn ‘technocraten’ gezet, – mensen die met hun ervaring als jurist of promotor van mijnprojecten de mijnbouw in Peru moeten redden. Door de spanningen rond de Congamijn, waar 3,4 miljard euro mee gemoeid is, is het project de toetssteen geworden voor Humala’s economisch en sociaal beleid. Kiest de president voor de voorspoed, die besloten ligt in de vele goud-, zilver-, zink- en kopermijnen in het land? Of beschermt hij de boeren en omwonenden in de regio’s tegen de gevolgen van de ontginning ervan?

Peru’s geschiedenis is doorspekt met conflicten als die in Cajamarca: tijdens de presidentscampagne dreigden kiezers in de zuidelijke provincie Islay al met een stemboycot uit woede over de komst van een kopermijn. Dilemma voor de president is dat hij voor de financiering van sociale programma’s afhankelijk is van belastingten op mijnprojecten. Peru hoeft niet tussen water en goud te kiezen, stelt hij.

Zowel de boeren als de provinciale regering zien dat anders. In 2000 speelde een zaak in Cajamarca waarbij bewoners klaagden over kwikvergiftiging door goudwinning. Mijnexploitatie betekent vervuiling, zeggen ook experts, en Humala’s eigen ministerie van binnenlandse zaken heeft al verklaard niet garant te kunnen staan voor de gevolgen van goudwinning in Cajamarca.

Zo ziet ´t er voor nu uit

Ze zijn er niet uitgekomen vandaag. We hebben overal politie en militairen. De president is niet naar Cajamarca gekomen.

De ministers die namens de regering kwamen, wilden t niet specifiek hebben over het wel of niet doorgaan van het project Conga, dus wilden de protestanten niet tekenen dat de manifestaties worden opgeheven. Het voorstel van de nationale... regering was dat de MER (EIA) werd nagekeken en de dirigenten hier in Cajamarca blijven erbij dat het project niet door mag gaan... de vergadering liep stuk op het feit dat de provinciale burgemeesters en dirigenten de voorstellen eerst met de districtleiders wilden overleggen. Daarop werd geantwoord dat ze NU moesten tekenen of dat de provincies in EMERGENCY werden verklaard... zo gezegd, zo gedaan. Vanaf vannacht 00.00uur is het leger de baas in Cajamarca voor 60 dagen, wat betekent dat zij zullen zorgen dat alle activiteiten (scholen, bedrijven, handel, vervoer) in het departement normaal moeten worden uitgevoerd.

De nationale regering heeft te lang gewacht met rond de tafel te gaan... nu verwachten we dat morgen de politie en t leger overal zullen moeten zorgen dat de manifestaties worden opgeheven... mét of zonder geweld...

We bidden dat er vrede komt. Tot nu toe zijn de protesten redelijk vredig geweest en werd de stad weer van alles gewoon voorzien. Winkels, benzinestations en banken waren weer open. We wachten weer af en hebben steeds de radio en TV aan. Op het moment (10.30pm) zijn zijn er nog groepen op de plaza in een manifestatie... dat mag nog tot middernacht.


http://lanuevaprensa.pe/index.php?option=com_content&view=article&id=569&catid=40#.TtxoyI1UB5A.twitter

Spannend, maar God voorziet

Danken voor t eten dat we hebben op tafel is nu echt heel reëel geworden voor ons. Broeders en zusters van de kerk bellen elkaar op om voedsel aan te bieden, mocht dat nodig zijn. Voornamelijk in de stad is dit te voelen, omdat de winkels al een paar dagen niet meer open gaan.

Gister is afgekondigd dat het goudmijn-project CONGA tijdelijk wordt stilgezet... misschien dat dit met de eerste manifestatie voldoende zou zijn geweest, maar op dit moment eist de regionale regering een resolutie waarin staat dat het helemaal niet meer doorgaat. We denken niet dat dat erin zit, gezien 't veel inkomen voor zowel lokale als nationale regering inhoudt. We hoorden dat er misschien wel weer een paar goederen worden toegelaten op de wegen, zodat men weer voedsel kan kopen. Hopelijk lukt dat. De stad is op veel wegen geblokkeerd met stenen, naast de hoofd-toevoerwegen, zodat auto's niet kunnen rijden.

Celendin

We wachten nu af. We weten nog niet of het nu rustiger wordt, of de mensen verspreid zijn, of ze er juist sterker tegenin gaan... gisteren zijn er uit andere provincies grote groepen mensen bijgekomen om de protesten bij te staan, en die gaan niet zomaar weer weg... Er komen nog altijd groepen mensen schreeuwend langs op straat en er vliegen helikopters over van de mijnwerkers en de politie. Dit werkt niet mee aan een vredige sfeer rondom de manifestaties. Gisteren zijn in Celendin de lokalen van CONGA en GALENO (een andere nabije mijn) in brand gestoken. Er zijn altijd groepen mensen die manifestaties met vandalisme verwarren. Maar er zijn ook bewegingen die goederen inzamelen voor de mensen (vaak boeren-families) die bij de meren in de bergen verblijven om "het water te beschermen tegen de goudwinning".

Gezamenlijk eten voor de mensen

Foto's van celendinlibre.wordpress.com

Blijf aub meebidden.

2000 jaar oude kranteberichten

Vandaag lazen we dit stukje, en zagen dat de mens na 2000 jaar nog altijd zo "werkt". t Zou zo in de kranten van vandaag kunnen staan. De enige goede en duurzame oplossing is deze:

... Zo iemand begrijpt niets, maar is ziek door zijn geredetwist en geruzie; dat leidt tot afgunst, onenigheid, laster en kwaadaardige verdachtmakingen, en tot eindeloos gekrakeel tussen mensen van wie de geest verziekt is, die van de waarheid beroofd zijn en denken dat het geloof hun geldelijk gewin brengt. Maar voor wie tevreden is met wat hij heeft, is het geloof grote winst. Wij hebben niets in deze wereld meegebracht en kunnen er ook niets uit meenemen. Wij hebben voedsel en kleren, laten we daar tevreden mee zijn. Wie rijk wil worden, staat bloot aan verleiding, raakt in een valstrik en valt ten prooi aan dwaze en schadelijke begeerten die een mens in het verderf storten en ten onder doen gaan. Want de wortel van alle kwaad is geldzucht. Door zich daaraan over te geven, zijn sommigen van het geloof afgedwaald en hebben ze zichzelf veel leed berokkend.

Maar jij, een dienaar van God, moet je hier verre van houden. Streef naar rechtvaardigheid, vroomheid, geloof, liefde, volharding en zachtmoedigheid. Strijd de goede strijd van het geloof, win het eeuwige leven waartoe je geroepen bent en waarvan je in aanwezigheid van velen zo’n krachtig getuigenis hebt afgelegd. Ten overstaan van God, die alles in leven houdt, en Christus Jezus, die voor Pontius Pilatus een krachtig getuigenis heeft afgelegd, draag ik je op je taak vlekkeloos en onberispelijk uit te voeren, totdat onze Heer Jezus Christus verschijnt op de dag die is vastgesteld door de verheven en enige heerser, de hoogste Heer en koning. Hij alleen is onsterfelijk en hij woont in een ontoegankelijk licht; geen mens heeft hem ooit gezien of kan hem zien. Aan hem zij de eer en de eeuwige kracht. Amen.

Draag de rijken van deze wereld op niet hoogmoedig te zijn en hun hoop niet in zoiets onzekers te stellen als rijkdom, maar op God, die ons rijkelijk van alles voorziet om ervan te genieten. En draag hun op om goed te doen, rijk te zijn aan goede daden, vrijgevig, en bereid om te delen. Zo leggen ze een stevig fundament voor de toekomst, en winnen ze het ware leven.

Uit 1 Timoteus 6:4-19 (NBV)